خرید بک لینک
روشن کن

این چراغ شکسته در من را

این جنازه ی ماهی هاست؟

یا مرگ باور من ؟

تکه های قایقی است

که نرفته برگرداند

رویای مسافران را

با این گذرنامه

سفر کن به شعر

با چمدانی پر از بر نگشتن بیا

پلیس های ساحلی

سرشان گرم ماهی ها ،

گرم تنهایی مسموم این دریا.....

مهم نیست

دلیل خودسوزی چراغ ها

آن قدر دور شدم

از خودم

که همه تا حوالی این شعر می آیند

من

موجی از دریا برداشتم

یک دست خداحافظی

همین .....

برچسب: نویسنده: نرگس رحمانی تاريخ: سه شنبه 16 آبان 1396 ساعت: 21:16

صفحه بندی